Bron: Leiden Amateurvoetbal
Tekst: Cees Mentink
‘Waarschuwing: die baard staat opgesteld, dat wordt billen knijpen’
1973. Letty Roelofsen en Koos Haneveld hebben het ‘ja’-woord aan elkaar gegeven.In de Leidse Hout werd de trouwreportage gemaakt. Zoon Michel,al onderweg,maakte het hele feest mee.
‘Hoe jong zal ik geweest zijn, 15 jaar, hooguit 16. Ik ging met vriendinnen dansen in La Paz, een disco in Driebergen. Daar werd ik gevraagd door een knappe knul, Koos heette ‘ie, een marinier die gelegerd lag in Doorn. Daar zeg je geen nee tegen, toch? Dat werd schuifelen op Put your head on my shoulder, The house of the rising sun en de zwijmelliedjes van The Cats. Maar toen Du van Peter Maffay werd gedraaid, sloeg de vlam in de pan. Koos en ik keken elkaar diep in de ogen, alles en iedereen om ons heen viel weg. Het leek alsof wij helemaal alleen aan het dansen waren. Hogere sferen, intens gelukkige momenten. Die stoere bink kwam uit Leiden. Het werd verliefd, verloofd, zo ging dat in die tijd, en inmiddels zijn wij meer dan 50 jaar getrouwd en nog altijd gelukkig met elkaar.’
2026. Letty en Koos, nog altijd in en in gelukkig met elkaar.
‘Vaarwel UVS, hier zijn we RCL’
Dit vertelt een stralende Letty, geboren in Zeist. De marinier is Koos Haneveld, bekend en geliefd in het Leidse voetbalwereldje, een voetballer, geroemd om zijn karakter, binnen en buiten de lijnen direct herkenbaar aan het verzorgde baardje. Bij UVS pakten hij en de andere pupillen al een beker die niet te tillen was. Er zouden nog veel bekers, medailles, vaantjes en kampioenschappen in het blauw/witte tenue veroverd worden. Tot en met het eerste elftal op zaterdag. Toen er een eind kwam aan deze tak van UVS, stapte het gros van de spelers over naar RCL. Leo Holl, Bram Brandt, Sjoerd Teske, Ruud de Groot en August Broerse, om een paar tot de verbeelding sprekende namen te noemen, en Koos Haneveld natuurlijk. Ze bleven de zaterdag trouw en de zondagsrust respecteren. Dominee Honnef, de voorzitter van RCL, onthaalde op vaderlijke wijze de elite, zorgde voor een warm nest, een fundament waarop successen een garantie waren. Letty en Koos zijn een paar apart, hun harten kloppen nog boem-boem-boem voor UVS, en vanzelfsprekend gaat het van rikke-tik-tik-tik voor de Bloemerd-club, waar de triomftocht werd voortgezet.
Stoer staat de jonge, zelfverzekerde Koos Haneveld aan een ingewikkelde machine, die zo te zien, geen geheimen voor hem kent.
Letty in de prijzen
Op weg naar de bestemming, even onder Utrecht, wordt het dunne wolkendekentje weggeblazen door de milde voorjaarswind. Terwijl de zon ons toelacht, openbaart zich een strakblauwe hemel. Het RCL een club van klasse wordt neuriënd ingezet, om vervolgens, zoals het hoort, enthousiast te worden gezongen. Hard en vals. Alle lichten staan op groen. Dit wordt een bijzondere middag, uitbundig ook, een weerzien want Letty en Koos wonen al jaren ver van Leiderdorp. Als even later de deur – welkom piepend – openzwaait, klopt wat er verwacht werd op het menu aan te treffen: een stralende Letty, die je haar de 70+één niet geeft. Ergens moet de ambtenaar van de Burgerlijke Stand in de fout zijn gegaan. Niet dus. Bij Onze Lieve Heer heeft Letty indertijd vooraan gestaan, toen werden er al prijzen uitgedeeld.
Wie oh wie? Letty Haneveld met haar tweelingzusje Loes, die vrij ver weg woont, maar met wie zij ‘heel dik’ is.
‘Koos lag te slapen’
In veel verhalen speelt Koos de hoofdrol. Dat kan niet anders in zo’n lange loopbaan. Een paar anekdotes als voorgerecht. ‘Op het moment dat de scheidsrechter het rustsignaal floot, had ik al een shaggie voor Koos gedraaid,’ vertelt Letty. ‘Hij liep dan langs, nam het aan, rookte het op in de kleedkamer. Dat is een ritueel geworden tot aan het eind van zijn voetbaltijd.’ Sieto Schalkers, die met zijn unieke dubbele schaar elke tegenstander doldraaide en naar Verweggistan stuurde, weet te vertellen dat Koos als veelgevraagd loodgieter zich een slag in de rondte werkte. ‘Weken van 50 uur en meer waren meer regel dan uitzondering. Toch kwam hij op zaterdag altijd op tijd, dat partijtje liet hij zich niet afnemen. Stonden wij klaar voor de aftrap van de 2de helft, maar Koos ontbrak. Waar is Koos? Ziek, zwak, misselijk? ‘Momentje, scheids, ik ben zo terug’. Ik ren naar de kleedkamer, ligt hij daar te slapen. Terug in het veld, zegt Koos sorry tegen de scheids en speelt de sterren van de hemel. Aan de 3de helft deed Koos die dag niet mee. Hij douchte niet, kleedde zich niet om, pleurde alles in zijn tas en ging naar huis. ‘Ik ga slapen, ik ben dood’. En weg was ‘ie.’ Dezelfde Sieto, die in Engeland bij Middlesborough speelde, droeg nooit scheenkappen, ze gingen namelijk jeuken. Ruud de Groot, succesvol als voetballer én trainer schaarde Koos Haneveld onder de ‘tien beste voetballers’ met wie hij ooit had samen gevoetbald. ‘De beste keeper’ vond Ruud UVS-er Wijnand Sloos, op de voet gevolgd door Bram Brandt, ook eerst op doel bij UVS, daarna jarenlang onder de lat bij RCL. RCL-voorzitter Dick van Gameren, hoge Piet binnen het politiekorps heeft nog geprobeerd Koos te interesseren voor een baan in uniform. Die pet staat iedereen, de job biedt vastigheid en zekerheid. In alle vriendschap bedankte Koos voor de eer. RCL stond met 1-0 toen vanuit de gastenkleedkamer deze kreet werd gehoord: ‘We zijn gewaarschuwd, die baard staat opgesteld, dat wordt billen knijpen.’
UVS Pupillen 1959-1960. Staande vlnr: Bram v/d Linden, Koos Haneveld, Dhr. Bekooy (leider en vader van John), Edmond Fallaux, Hans Franken, Dhr. Van Duyn (vader van Jan), Hans Neuteboom, Dhr. Den Hollander (leider), André Hansen en Bram Franken; gehurkt vlnr: John Bekooy, Edwin de Goey, Gé Devilee, Rob van Zijp, Fred Sieval, Jan van Duyn en Sjaak Nieuwenburg.
Niks naar Feyenoord, de dominee regelt een huis
De broertjes Marcel en Paul van der Blom leken een glanzende voetbalcarrière tegemoet te gaan. Via UVS haalde de tweeling de hoofdmacht van Feyenoord. Hun talent reikte verder dan de Kuip. Het buitenland wenkte, ze reisden af naar Hong Kong. Het verwachte succes bleef uit. Heimwee? Marcel en Paul keerden terug naar het vaderland. Wiser, sadder, older. Ze bouwden af bij Rijnsburgse Boys en RCL en leverden hun voetbalschoenen in bij LFC. Op waardige wijze: met een kampioenschap. Zo leidden de Blommetjes de Kanaries van de onderafdeling naar de 4e klasse KNVB, hetzelfde niveau als LFC/zondag. Bij Feyenoord leek het Leidse duo het bedje te hebben gespreid voor Koos Haneveld. Hij had de klasse, het inzicht en de mentaliteit die de club tekenen. De interesse kwam voorzitter Honnef ter ore. De dominee, zelf nota bene een Feyenoord-fan, die op zijn brommertje naar elke thuiswedstrijd reed, sprong op en schijnt uitgeroepen te hebben: ‘Koos naar Feyenoord? Ben je helemaal…?’ Waar hier de puntjes staan, hoort een woord dat de dominee niet kan hebben gezegd. ‘Van de pot gerukt’, is niets voor hem. ‘Besodemieterd’, al helemaal niet. Laten we het houden op ‘betoeterd’. Wat bleek het ware verhaal? Koos en Letty waren naarstig op naar een huis, maar konden niets geschikts vinden. Leiderdorp vonden ze een prettige plaats, RCL inmiddels hun club. Honnef: ‘Koos, jij gaat niet naar Feyenoord. Letty: Ik zorg voor een huis voor jullie.’ De dominee wist nog niet, dat je economisch aan Leiderdorp gebonden moest zijn om in aanmerking te komen voor een woning. De snelle en slimme denker die Honnef ook was, belde met Wik van der Wijngaard, oud-voetballer van RCL, genereuze RCL-sponsor en lid van dezelfde kerk als Honnef, ondernemer. Het werd een kort telefoongesprek. De dominee: ‘Wik, wil jij Koos behouden voor de club? Dat kan alleen als jij Koos op de loonlijst zet, totdat hij een huis heeft toegewezen gekregen. Daarna kan hij er weer af. Je hoeft Koos niet te betalen, hij heeft een prima baan. Akkoord?’ Wik tikte een briefje, Koos en Letty kregen in een mum-van-tijd de sleutels en leefden tot hun verhuizing in 2019, lang en gelukkig in het ‘muffe en duffe’ (woorden van de huidige burgemeester) dorpje aan de Rijn. Na Koos volgden Bram Brandt en Eric Doeselaar op eenzelfde wijze het ‘Traject Honnef’ en vonden huisvesting in Leiderdorp.
Koos’ vrouw Letty overziet het slagveld op tafel. Ze heeft geprobeerd foto’s en knipsels over haar geliefde bijeen te houden. Dat is heel aardig gelukt.
Letty: Moederkloek tussen knapen
‘Achter elke geslaagde man staat een sterke vrouw’, Koos zal dit gezegde voluit beamen. Waar mogelijk en nodig heeft Letty haar Koos altijd gesteund, in zijn lange werkzame leven en door hem ook de ruimte te geven een glanzende voetbalcarrière op te bouwen. Zelf heeft Letty ‘de ballen’ verstand van voetbal, zegt ze. ‘Geen pepernoot’ verstand van het spelletje. Daar is Koos het pertinent mee oneens: ‘Hoeveel wedstrijden heb je gezien? Niet te tellen. Daar heb jij zoveel van opgestoken dat jij pupillen training kon geven, later ook leidster van jeugdelftallen werd en de opstellingen maakten. Daar is toch wel kennis en inzicht voor nodig.’ Mooi gezegd. Volgens Letty werd en wordt het voetbal gedomineerd door mannen, voor vrouwen is het moeilijker daarin door te dringen en als vrouw erkenning te oogsten. Hoewel Letty de KNVB-diploma’s Jeugd Voetbal Leider (JVL) en Jeugd Voetbal Trainer (JVT) met dikke voldoendes haalde, sloeg ze binnen RCL een andere richting in. ‘Je mag gerust weten dat ik die cursussen best pittig vond,’ blikt ze terug. ‘Op het veld kon ik best mijn mondje roeren, aanwijzingen geven, als moederkloek tussen die knapen. Maar vooral de theorie bezorgde me slapeloze nachten.’
Vlak voordat Koos Haneveld zijn 250ste wedstrijd voor RCL speelde, werd hij gehuldigd door voorzitter Dick van Gameren, die een hoge functie had bij de politie.
Alsof een bloemenhulde niet genoeg was, werd Koos nogmaals toegesproken, maar nu in de kantine in aanwezigheid van Letty en supporters. Op de achtergrond keek Dick de Haas belangstellend toe.
Flexibel en multi-inzetbaar
Dan blijkt dat ‘doener’ Letty veel meer pijlen op haar boog heeft. Op talloze terreinen heeft een club vrijwilligers nodig, heel hard zelfs. ‘RCL is een bedrijf,’ zei RCL’s Horecamanager Thomas Stolker, ‘dat alleen met de inzet van veel vrijwilligers gezond kan draaien.’ Dan hebben de rood/witten een goeie kracht aan Letty, zij is flexibel en multi-inzetbaar. Wat een combinatie. Wie Letty kent en ook nog de moeite neemt archieven van RCL door te spitten, komt aan een lijst van activiteiten waar je 3x ‘u’ tegen zegt. Ze zal zichzelf niet op de ranke schouders kloppen voor al deze verdiensten. ‘Als het moet, doen jullie dat maar.’ Ze vlindert weg, om even later met een neutrale glimlach smakelijke gebakjes op tafel te etaleren. Deze met vruchten en slagroom versierde lekkernij wordt ontvangen met ‘ahhhs’ en ‘ohhhs’, maar kan niet voorkomen tot een gevarieerde erelijst te komen.
RCL heeft zich altijd sterk gemaakt voor gediplomeerde jeugdleiders en jeugdtrainers. Letty Haneveld begeleidde teams van tot hoger, stelde elftallen samen en liet graag adviseren door haar Koos.
RCL Supporters Vereniging: wat een club!
Het maandelijks verschijnende, vaak dikke clubblad wordt op stencil gezet door vingervlugge vrouwen, onder meer Janny van Es, Eeke de Roode en Letty. Het zijn louter mannen die het clubblad drukken en verzendklaar maken. Wanneer het eerste thuis speelt worden de RCL-supporters en gasten aan het hek welkom geheten door Letty. Ze ontvangen allemaal van Letty het ook door haar getypte ‘wedstrijdblaadje’ met de opstellingen. Elke 14 dagen kreeg ze horen: ‘Denk erom, geen fouten maken, de namen moeten goed geschreven zijn.’ Bij sommige spelers meldde ze ook hun bijnaam: Ab ‘Spijker’ Braat en Bas ‘Piet Platini’ Ederveen (vanwege zijn haardracht). Uiteindelijk landt Letty bij de Supporters Vereniging van RCL. Daar voelt zij zich als een vis in het water. Met ‘geweldige’ mensen als Eeke de Roode, Jan van Houten, Piet de Vogel, Jan de Jong, Anneke Bloemendaal en Henny Hemmes. De SV organiseert volop evenementen (Carnaval, Plantjes- en Rommelmarkt, Kaarten, Sjoelen, Bingo en meer), de baten daarvan komen ten goede aan de vereniging (verbouwingen), de selectie (kleding, uitjes) en de Jeugdopleiding. De lootjesverkoop en het Rad van Avontuur na de wedstrijd zijn feestjes. Dat Letty benoemd werd tot SV-Erelid, is een vanzelfsprekendheid. Bij mannen wordt gesproken van ‘manusjes-van-alles’, bij vrouwen van ‘bezige bijtjes’. Maar met deze ‘bijtjes’-benaming wordt ze tekort gedaan. De vrouwen binnen RCL hebben zo ongelooflijk veel gedaan. En nog!
Het bestuur van de RCL Supporters Vereniging organiseerde kaartavonden, bingo’s, plantjesmarkten, Carnaval, bij thuiswedstrijden draaide het Rad van Avontuur. De opbrengst ging naar ‘goede doelen’ binnen de vereniging. Vlnr: Jan de Jong, Koos Glasbergen, Letty Haneveld, Eeke de Roode en Jan van Houten. Ze presenteerden de nieuwe SV-vlag.
Dit is zoon Michel Haneveld, een stevige voetballer, evenals zijn vader Koos. Uitdelen en incasseren, niet zeuren.
Letty en Koos Haneveld, hier met dochter Bianca, verlieten Leiderdorp om dichter bij hun kinderen te wonen in het midden van het land.
Als militair diende Koos bij de Marine. Hier staat hij 4de van links tussen zijn maten.
‘Koos, vertel nog eens dat verhaal bij het afscheid bij de Marine,’ smeekt Letty. Koos doet dat niet, dus is deze wegwezer aan Letty om te vertellen. Ze houdt het kort. ‘Wie de Marine verlaat, wordt bedankt voor zijn inzet, salueert en marcheert af. Bij Koos ging het onverwacht anders. De Officier bedankt hem, maar hij gaat verder. De discipline van Koos wordt genoemd, zijn loyaliteit aan het korps. Uit respect en voor alle kameraadschap trekt de Officier een knoop van zijn eigen uniform en overhandigt die aan Koos.’ Het is even stil, dan zegt Letty: ‘Daar krijg ik nog altijd een brok van in mijn keel, zo trots ben ik op hem.’ En Koos, hoe reageert hij? Mist in zijn ogen.
Op de 3de Dinsdag van September is het Prinsjesdag, de opening van het parlementaire jaar. Dan paraderen Mariniers in Den Haag. Op de foto oefenen de mannen voor het grote optreden. Koos loopt….’ergens’.
Op de valreep komt er een bericht binnen: ‘Weet je, dat ik in de jeugd heb gevoetbald met Koos Haneveld?’ vraagt Hans Neuteboom. Nee, dat was niet bekend. ‘Met UVS B-1 werden we kampioen, met de UVS A-regionalen speelden wij overal in het land. Hans ging het onderwijs in, hij werd leraar – ‘Een heel goeie,’ liet UVS-voorzitter Bart van Leeuwen in een interview weten. De wegen van Hans en Koos scheidden zich. ‘Ik heb Koos nooit meer gezien of gesproken.’ Hans vervolgt: ‘Wel zijn vrouw Letty. Zij werkte bij Onderwijsbureau Hollands Midden, OHM. Ik heb haar ontelbare keren aan de telefoon gehad, maar haar nooit ontmoet. Toen ik een keer een vergadering had op het kantoor van OHM, ontmoette ik haar voor het eerst. Of ik “die Neuteboom van UVS” was. Dat kon ik niet ontkennen. “Mijn man speelde vroeger ook bij UVS.” Bleek zij dus de vrouw van Koos te zijn. Letty vertelde dat Koos fysiek een stevige tik had gehad, maar omdat hij lichamelijk zo sterk is, kwam hij er snel redelijk bovenop.’ Om zijn woorden te onderstrepen, stuurde Hans foto’s, die in dit artikel te zien zijn.
Een mooie mix van spelers. Jonge honden en gestaald kader. Hugo Minderhoud zou later voorzitter van RCL worden. Sieto Schalkers, de gangmaker in de kleedkamer, die door zijn dubbele schaarbeweging elke tegenstander doldraaide, maakte furore in Engeland.
Tussen de geblokte Bram Brandt en de lange, slanke Jaap Visser was er was een heuse strijd gaande om de plaats onder de lat. Staande vlnr: Jaap Visser, Rinus Rijnsburger (voormalig doelman, leider), Theo de Waard (trainer), Lijs van Egmond, René Kamminga, Koos Haneveld, Dick v/d Bijl, Peter Piket, Bram Brandt, ? (wisselspeler) en Leo Groot (fysio); gehurkt vlnr: Ab Braat, Sieto Schalkers, Thijs Bruna, Rob Sterk, Eric Doeselaar, Hans Braat en Pierre van Gemerden.
Toernooiwinst. Dit is de grootste beker die in de RCL-prijzenkast pronkt. Staande vlnr: Pierre van Gemerden, Hans Braat, Koos Haneveld, Ab Braat, René Kamminga, Bobbie van Bohemen, Cees Ruis en Theo de Waard (trainer); gehurkt vlnr: Thijs Bruna, Bennie Heemskerk, Peter v/d Heijden, Sieto Schalkers, Dick v/d Bijl, Eric Doeselaar en Peter Siera.
Afscheid, 18 jaar werkte Letty Haneveld als receptioniste en telefoniste bij een onderwijsorganisatie. Officieel ging ze met pensioen. ‘Rust roest’, is haar motto, dus ging Letty weer snel in haar nieuwe woonplaats aan het werk.
1976/1977. Een mooi spelmoment in de wedstrijd tegen Noordwijk. De bal kaatst via de knie van Koos naast, hoekschop.
1978/1979. Ontmoeting Vitesse Delft-RCL. Koos Haneveld wordt belaagd door vier tegenstanders. Hij torent boven iedereen uit. Wat een sprongkracht. Wat een timing.
Een keer heeft Letty de kicksen aangedaan voor een wedstrijd voor het goede doel. Letty, staande 2de van rechts, speelde niet onverdienstelijk, werd er gezegd, maar een vervolg kwam er niet.
Als er geen balletje getrapt kon worden en het zwembad gesloten, Koos bowlen met zijn kleinzoons Dave (links) en Jim.
‘Vrouwen en kinderen eerst’ wordt hier aangeraden. Koos zoals iedereen zich Koos herinnert. Beresterk en niet te passeren. RCL-doelman Peter v/d Heijden kan zijn ogen niet geloven.
In de jaren ’70 regen de kampioenschappen zich aan. Mede of vooral door de komst van UVS-spelers. Van de 4e naar de 1ste klasse. Staande vlnr: Martien Zierikzee, Frans Pleijter, Bram Brandt, Koos Haneveld, Ruud de Groot, John Huguenin (trainer), David Brandt, Hans Braat en Koos Spek; gehurkt vlnr: Rinus van Es, Leo v/d Berg, Bas Ederveen, Leo Holl, Dick v/d Bijl, Sjoerd Teske, Wally Haver en Ab Braat.
Een karakteristieke foto van Koos. De geblokte doelman Bram Brandt heeft de bal naar de bebaarde Koos gerold, die op zijn beurt dreigend naar voren opstoomt. Hij overziet de opties. Wie zal hij in stelling brengen?
Letty breiend in de dug-out. Een rompertje, sokjes of een truitje. Eeke de Roode, voorzitter van de Supporters Vereniging, houdt het spel in de gaten.
Afscheidswedstrijd Leo Holl en Wilbert Witteveen. Staande vlnr: John Huguenin (trainer), Leo Groot (fysio), Pierre van Gemerden, Cees Ruis, Rinus van Es, Bram Brandt, Koos Haneveld, Peter Piket en Bert van Luyk (leider),gehurkt staande vlnr: Hans en Ab Braat, Wilbert Witteman, Leo Holl, Bennie Heemskerk en Dick Witteman.
Met tal van activiteiten zorgt de RCL Supporters Vereniging voor positieve reuring binnen en geld voor de club. De verbinding met de selectie wordt verstevigd door fraaie sportjassen. Het SV-bestuur vlnr: Thijs Dorama, Anneke Bloemendaal, Jan de Boer, Rinus Rijnsburger, Piet Wakka, Letty Haneveld en Dick de Haas.
De harde werker die de nu 74-jarige Koos zijn hele leven is geweest, mag tegenwoordig graag met Letty in het weekend naar hun buitenhuisje in de bossen rijden. Voor hun rust? Ja, maar Koos is er ook steeds bezig, een verfje hier en daar, een klusje zus en zo. Altijd bezig.
In Huize Haneveld hangen levens-in-beeld aan de muur. De fotogalerij omvat generaties, tot en met de kleinkinderen van nu. Elke foto heeft een lief en leuk of na overlijden een minder lief en minder leuk verhaal.
Foto’s: Elly Bavelaar, David Brandt, Archief Letty & Koos Haneveld, vv RCL en privécollectie Hans Neuteboom.
Bron: LeidenAmateurVoetbal