Honderd jaar RCL. Een avond om nooit te vergeten.

Hoe vang je honderd jaar clubgeschiedenis in één avond? Al die wedstrijden en kampioenschappen, al die trainers en vrijwilligers, al die jongens en meisjes die hier voetbalden en vriendschappen sloten? Door ze bij elkaar te brengen voor de reünie van de eeuw. 

Door: Joris Nuiver. 

Op 29 augustus kwamen maar liefst 1.200 RCL’ers van alle generaties samen om het feest van de eeuw te vieren. De jongste 16, de oudste 94 jaar oud. Waar normaal de noppen op het beton klinken, stonden nu enorme stretchtenten, barren, foodtrucks, oesterbar en een groot podium. De sfeer was al snel zoals op die ouderwets gezellige zaterdagen in de kantine: een hand op een schouder, een omhelzing, grote verhalen. Vanaf het podium slingerde zanger Danny Plezier de feestvreugde verder aan.

En toen kwam de regen.

En niet een beetje.

De hemel boven De Bloemerd ging open en 1.200 RCL’ers zochten hun toevlucht onder de tenten. Maar waar de regen een feest kan verstoren, gebeurde hier precies het omgekeerde. De regen drukte de vrolijke menigte in elkaar. De tenten werden voller, de gesprekken luider, de rijen aan de tap langer. Wie elkaar nog niet gevonden had, stond nu vanzelf naast elkaar: jong en oud, spelers en oud-spelers, vrijwilligers en supporters, RCL’ers die hier iedere zaterdag komen en mensen die na jaren weer terug waren op De Bloemerd.

Misschien was het de regen die langs de naden van het tentdoek naar beneden sijpelde. Misschien was het Barry Badpak die het publiek uitnodigde om te ‘schoppeh’ en ‘lopeh’. 

Misschien was het de snack van de Foodtrucks. Misschien was het de schemering die inzette en de muziek die over de velden schalde. Maar langzaam veranderde het vertrouwde sportpark in een dampend festivalterrein, overgenomen door een dansende en zingende menigte waar regen en tijd geen vat meer op hadden. Het terrein was nat, de glazen waren vol en de muziek deed de rest. Feestband Still Blue leidde de vrolijke menigte op een muzikale trip down memory lane. Er werd gezongen, gesprongen en gedanst. 

Misschien was dát wel het moment waarop honderd jaar RCL even tastbaar werd. Niet in de prijzenkast. Niet in de uitslagen van vroeger. Niet in de namen van de grote spelers en elftallen uit onze geschiedenis. Maar daar, voor dat podium. In de regen. In een massa mensen die één ding met elkaar gemeen hadden: RCL.

Wie zich even aan deze vrolijke drukte wilde onttrekken, zocht zijn toevlucht in WIK’s Bar-Dancing. Voor één avond was de kantine omgetoverd tot de roemruchte discotheek van weleer, gevuld met een ontzagwekkende hoeveelheid clubiconen. Natuurlijk was daar Wik van den Wijngaard zelf, het oudste én langst aangesloten lid van de club. Maar het was de gehele entourage die indruk maakte. Spelers uit de hoogtijdagen, oud-voorzitters, scheidsrechters, vrijwilligers en bestuurders: clubmensen die de afgelopen eeuw ieder op hun eigen manier hun stempel hebben gedrukt op de club van klasse.

Een avond als deze ontstaat niet vanzelf. Onder aanvoering van de clubiconen Erwin Nieuwenhuizen en Jeroen Blokhuizen is een grote groep vrijwilligers achter de schermen bijna een jaar lang bezig geweest om van het eeuwfeest een feest voor álle RCL’ers te maken. In de laatste dagen namen de Old Soldiers, aangevuld met RCL’ers die zich spontaan hadden gemeld, de op- en afbouw voor hun rekening. En tijdens het feest zorgde een grote horecaploeg onder leiding van bestuurslid Shirley Boer ervoor dat 1.200 dorstige feestgangers niets tekortkwamen.

Ook het bedrijfsleven draagt RCL al jarenlang een warm hart toe. Dat bleek ook rond het eeuwfeest. Met hoofdsponsor RECO en de steun van InBev, Stretchtentenverhuur.nl, OWN Agency en Riool.nl kon op De Bloemerd een feest worden neergezet dat paste bij honderd jaar RCL.

Misschien schuilt juist in al die betrokkenheid het echte succes van het eeuwfeest. Want dit feest werd gemaakt zoals RCL al honderd jaar wordt gemaakt. Met liefde en toewijding aan de sport en de club. Door mensen die iets regelen, een bardienst draaien, een tent opbouwen, een elftal begeleiden, een wedstrijd fluiten of op zaterdagochtend simpelweg zorgen dat de bal weer kan rollen.

Want een club bestaat uiteindelijk niet uit velden, kleedkamers of een kantine. RCL bestaat uit mensen die de club in zich dragen. En overdragen aan de volgende generatie.

Op 29 augustus stonden ze allemaal bij elkaar.

Op naar de volgende honderd jaar.