“Mijn naam is Frits Wentholt en het is een eer om hier vandaag het woord te mogen voeren. Wat geweldig om hier met zoveel mensen samen 100 jaar RCL te vieren. 

Als ik om me heen kijk, zie ik veel bekende gezichten. Maar ook behoorlijk wat onbekende. En dat is eigenlijk precies wat een vereniging van 100 jaar bijzonder maakt. Want achter ieder gezicht zit een verhaal. Iemand die hier heeft gevoetbald, gefloten, getraind, gekalkt, getapt, gewassen, gereden of georganiseerd. En waarschijnlijk ook iemand die ooit zei: “Ik help alleen dit seizoen even.” En vervolgens 25 jaar bleef hangen. En daarbij meestal zegt: “na deze zomer stop ik echt”. 

Dat is RCL…

Honderd jaar geleden hadden we geen kunstgras. Geen WhatsApp-groepen met 87 berichten om te bepalen hoe laat we gaan verzamelen. Geen VAR; behalve dan die ene VAR die wekelijks langs de lijn staat te vertellen dat de scheidsrechter het slecht gezien heeft. Dat is een traditie die we in ere houden.

Je kwam gewoon opdagen. En als je niet kwam opdagen, wist je trainer dat een week later nog steeds.

Veel is veranderd. Maar één ding niet: RCL draait om mensen.

Mensen die voetbal mogelijk maken. Niet alleen op het veld, maar vooral eromheen. RCL is één lange estafette. Generaties hebben het stokje aan elkaar doorgegeven.

Van de oprichters.

Van bestuurders die zich druk maakten over de begroting. Overigens een traditie die ook na 100 jaar nog springlevend is.

Van vrijwilligers die op zaterdag al aanwezig waren voordat de eerste speler wakker was. En dan later op de dag de laatste speler belden waar die bleef.

Van ouders die duizenden kilometers reden.

Van voetballers, trainers en mensen achter de bar, in de keuken of waar dan ook. 

Ik moet daarbij zelf denken aan Bert Brandts; helaas te jong overleden. Geen erelid. Geen lid van verdienste. Gewoon een vrijwilliger. Maar wel iemand die mij enthousiast maakte om scheidsrechter te worden. Hij stelde mij voor dat wij als ouders om de week het team zouden fluiten en dat ik zou beginnen. Ik trapte daar in en hij wisselde mij nooit meer om. 

En ik vermoed dat iedereen hier wel zijn eigen Bert Brandts kent. Zo iemand die misschien nooit in de schijnwerpers stond, maar die ongemerkt mensen meenam, inspireerde en de club sterker maakte. Een vereniging wordt niet gebouwd door een paar bijzondere mensen. 

Ze wordt gebouwd door heel veel gewone mensen die bijzondere dingen doen.

Dus dank aan iedereen die ooit iets voor deze club heeft gedaan. Groot of klein. Zichtbaar of onzichtbaar. 

RCL is geworden wat het is dankzij jullie. 100 jaar RCL is geen eindpunt. Het is rust. We kijken vandaag met trots terug op de eerste helft. En morgen beginnen we aan de tweede.

Op 100 jaar RCL. Op iedereen die deze club heeft gemaakt tot wat zij is.

En ik wil heel graag een applaus voor onszelf, voor wat wij met zijn allen gedurende 100 jaar bereikt hebben!

Dank jullie wel.”